Tot 1989 was iedere vorm van publiciteit voor advocaten in beginsel verboden. Reclame zou de publieke verantwoordelijkheid van het beroep advocaat in de weg staan. De tijden zijn inmiddels met name door sociale media drastisch veranderd. Zonder reclame door uitingen op websites en sociale media lijkt een advocaat geen bestaansrecht meer te hebben.
De vraag is nu hoe een evenwicht kan worden gevonden tussen de publieke verantwoordelijkheid en het benaderen van potentiele cliënten. Anders gezegd, moeten advocaten terughoudend zijn met het maken van reclame?
Marcel Hielkema bestuurder-directeur van Dirkzwager legt de verantwoordelijkheid bij de advocaat zelf. De vorm van de reclame waarvoor gekozen kan worden, hangt af van de reputatie en imago van het betreffende kantoor. Hielkema noemt reclame van alle tijd en is voor de advocatuur alleen maar belangrijker geworden.
Maaike Lausberg manager marketing & communicatie Lexence stelt gelijk een wedervraag: “Wat verstaan we onder reclame?” Volgens haar heeft reclame binnen de advocatuur altijd al bestaan, alleen zijn de middelen veranderd. Volgens haar raakt de markt steeds gefragmenteerder en gaan potentiele cliënten steeds meer op zoek naar informatie op andere plekken. Internet is daarvoor een van de meest aangewezen plaatsen.
Joost Quant partner bij Lexsigma Advocaten was in eerste instantie tegen reclame met zijn ervaringen uit studietijd in de Verenigde Staten, waar een claimcultuur heerst. Nu ziet Quant de advocaat als commerciële dienstverlener, die niet meer om reclame heen kan.
De crux zit niet in de hoeveelheid maar in de kwaliteit van het naar buiten treden, aldus Christ’l Dullaert directeur van Le Tableau B.V. Het imago van de advocaat kan snel worden verpest door verkeerde uitingen in de media. Eén verkeerde tweet en je bent het haasje, volgens Dullaert. Enige terughoudendheid is daarom op zijn plaats.
Publieke verantwoordelijkheid en reclame maken gaan uitstekend samen aldus Martijn Snoep managing partner bij De Brauw Blackstone Westbroek. Grote publieke organisaties als de Belastingdienst, Defensie en de NS maken reclame al dan niet in de vorm van publieksvoorlichting. De keuze is aan de advocaat of hij schreeuwerige billboards wil plaatsen of een wetenschappelijk bericht plaatst. De cliënt beslist tenslotte met wie hij in zee gaat.
Professor Mischa Wladimiroff is terughoudender. Volgens hem is het wezenlijke kenmerk van het beroep advocaat het verlenen van professionele bijstand aan rechtzoekenden en niet het maximaliseren van bedrijfswinst. Advocaten zijn nog altijd terughoudend in reclame-uitingen, aldus Wladimiroff. Met een knipoog voegt hij toe: “Het is niet duidelijk of dit voortvloeit uit hoogstaande opvattingen over de beroepsuitoefening of de Hollandse zuinigheid om geen geld aan reclame te besteden”.

Bron: Baliebulletin december 2014